In haar werk laat Paula van Zeggeren persoonlijke herinneringen en gebeurtenissen samenkomen in een visuele puzzel. Een familiegeschiedenis in de Zwitserse bergen, een gelukkige jeugd vol verwondering, de schoonheid van wetmatigheden in de natuur (op micro- en macroniveau), maar ook ziekte en beperking vormen ingrediënten voor evenwichtige composities op het platte vlak. Zij benadert de emotie die zij wil verbeelden op een wetenschappelijke manier, werkt graag in series, zoekt vormen en verbanden in een subtiel spel van  gelaagdheid en diepte, het platte vlak en perspectief, vorm, ritme en kleur. Een poging de ongrijpbaarheid en chaos van het leven te transformeren naar ordening, duiding en comfortabele harmonie.