Over mij
De bergen zitten in mijn DNA
Ik ben opgegroeid vlakbij de duinen en het strand van Kijkduin, maar ik heb ook grote affiniteit met de Zwitserse bergen. Daar ligt namelijk het begin van mijn familiegeschiedenis.
Mijn vader, woonachtig in de Jordaan in Amsterdam, kreeg na de Tweede Wereldoorlog tuberculose, een ziekte die toen nog dodelijk kon zijn. Omdat de Nederlandse sanatoria vol lagen met patiënten, werd mijn vader door het Rode Kruis met de trein vervoerd naar het Nederlandsch Sanatorium te Davos, Zwitserland. Hij arriveerde daar in 1949 op 19-jarige leeftijd en was nog nooit verder buiten Amsterdam geweest dan Haarlem. Het hooggebergte openbaarde zich voor hem als onaangetast door oorlog en verwoesting en van een sprookjesachtige schoonheid. Na twee jaar kuren keerde hij in 1951 genezen terug naar Nederland. Hij besloot te gaan sparen om terug te kunnen keren, dit keer niet als patiënt maar als bergwandelaar. In 1953 schreef hij zich in voor een groepsreis per bus en trein bij de socialistische reisvereniging De Vrije Wereld. In die bus zat mijn moeder, afkomstig uit Den Haag. Zij trouwden in 1956 en gingen wonen in Den Haag. Hun hele verdere leven zijn zij bijna altijd op vakantie naar de Zwitserse alpen gegaan. De liefde voor het Zwitserse berglandschap en het bergwandelen hebben zij op hun twee dochters, mijn zus en ik, overgebracht.
Rien Monshouwer
Openingswoord op zondag 9 juni 2024 bij de tentoonstelling Paula van Zeggeren: (re)constructie
Nee, wij gaan niet naar Zandvoort al aan de zee. Wel nemen we koffie en broodjes mee, want wij zijn op weg naar De Bergen. Met kleine, of met hoofdletters? Met hoofdletters natuurlijk: De Bergen. De Zwitserse bergen, om wat preciezer te zijn.
De lokroep van de bergen. De ademtocht van de bergen. Het kristalheldere van de bergen. De bergen zoals ze verbeeld zijn door zovele kunstenaars. Denk bijvoorbeeld maar aan Giovanni Giacometti, aan Cuno Amiet of Ferdinand Hodler, die ons zelfs de grootsheid van de bergen in de mist laat ervaren. Reis William Turner na door de Zwitserse bergen. Of, meer recent, raak verrukt door de hommages aan De Berg van Roman Signer.
Paula van Zeggeren:
Terug naar de verwondering
Publicatie in Het Oude Centrum, augustus 2019
Serie: Kunstenaar in de buurt
Tekst Tony Swärtz, foto Kees Oosterholt
Paula van Zeggeren (57) is een geboren en getogen Haagse uit Nieuw Waldeck. Op haar 18e ging zij naar de kunstacademie in Rotterdam, deze stond te boek als vrijzinniger dan de Koninklijke Academie in Den Haag.
“Het eerste jaar kreeg je daar alle disciplines, in het tweede jaar hoefde je pas een richting te kiezen. Ik koos tekenen, schilderen en ontwerpen. Er was ook een uitgebreide kunstbibliotheek om mijn honger naar kennis te stillen. Eenmaal afgestudeerd wilde ik ’s avonds kunstgeschiedenis gaan studeren en overdag schilderen, maar dat bleek lastig te combineren. Theoretisch denken over kunst is iets anders dan zelf kunst maken vanuit intuïtie. Mijn schilderen verdween een beetje naar de achtergrond, toen ik overdag ging studeren in Leiden. Daarna zocht ik een baan als onderzoeker, maar die zijn dun gezaaid. Ik werd benaderd door Eric Bos, eigenaar van landelijk bekende galerie Nouvelles Images aan het Westeinde, om hun team te versterken. Een grote ruimte met wel drie solo-expo’s per maand. Ik werkte fulltime, een dynamische tijd waarvan ik veel heb geleerd, op internationale kunstbeurzen stond, werk verkocht aan bedrijfscollecties en particulieren. Ook Koningin Beatrix kwam regelmatig in de galerie. Ik schreef daarnaast kleine publicaties voor kunstenaars. Ik kan goed interpreteren hoe het creatieve proces van een kunstenaar tot stand komt.”
Circa tien jaar geleden keerde Paula terug naar de bron en ging weer tekenen en schilderen en sloot zich aan bij kunstenaarsinitiatief Stichting Ruimtevaart. “Terug naar de verwondering, dat levensgevoel, de nieuwsgierigheid. De magie van op een plat vlak iets tekenen, dat er dan iets gebeurt. De illusie van plat en diepte, realistisch met abstracte elementen. Ik creëer een wereld die er eerst niet was, een wereld waarin ik mij thuis voel. Mijn inspiratie is o.a. de herinnering aan mijn jeugd, elk jaar met het gezin op vakantie in de bergen.